ΛΙΠΟΘΥΜΙΑ: Γιατί πρέπει να επισκεφτώ τον καρδιολόγο άμεσα!

ΛΙΠΟΘΥΜΙΑ: Γιατί πρέπει να επισκεφτώ τον καρδιολόγο άμεσα!

Η λιποθυμία είναι η παροδική απώλεια της συνείδησης. Οφείλεται στη μείωση της παροχής οξυγόνου στον εγκέφαλο.

Όταν για διάφορους λόγους, το οξυγόνο που φθάνει στον εγκέφαλο είναι λιγότερο από το αναγκαίο για τις βασικές λειτουργίες, τότε συμβαίνει η λιποθυμία, η οποία αποκαλείται και συγκοπή.

Ο βασικός μηχανισμός που οδηγεί στη λιποθυμία είναι η ξαφνική μείωση της ροής αίματος προς τον εγκέφαλο. Η μείωση της ροής μπορεί να προκληθεί είτε από μια αλλαγή στην αιμοδυναμική ρύθμιση της κατανομής του όγκου αίματος στην κυκλοφορία, είτε από ένα καρδιακό πρόβλημα όπως ανωμαλίες του ρυθμού της καρδίας.

Είναι σημαντικό να τονισθεί ότι τα λιποθυμικά επεισόδια είναι συχνά και είναι δυνατόν να συμβούν σε υγιή άτομα. Έχει υπολογιστεί ότι περίπου 30% του πληθυσμού έχει υποστεί τουλάχιστο ένα επεισόδιο λιποθυμίας.

Παράλληλα όμως, θα πρέπει να επισημανθεί ότι υπάρχουν περιπτώσεις λιποθυμικών επεισοδίων που συνδυάζονται με σοβαρές παθολογικές καταστάσεις. Οι διαταραχές αυτές μπορεί να είναι καρδιακού τύπου, αγγειακού τύπου με ανωμαλίες των αγγείων που παρέχουν αίμα στον εγκέφαλο ή ακόμη νευρολογικού τύπου παθήσεις.

Θα πρέπει λοιπόν να συγκρατήσουμε ότι ένα επεισόδιο λιποθυμίας σε ένα κατά τα άλλα υγιές άτομο, θα περάσει γρήγορα χωρίς πρόβλημα.

Αντίθετα σε ένα άτομο με προβλήματα υγείας, όπως καρδιακές ή εγκεφαλικές παθήσεις, διαβήτη, ψηλή πίεση ή άλλα, ένα επεισόδιο λιποθυμίας ή συγκοπής, μπορεί να δείχνει ότι κάτι σοβαρότερο συμβαίνει και ακόμη ότι είναι δυνατόν να απειλείται η ζωή του. Σίγουρα στις περιπτώσεις αυτές απαιτείται άμεση ιατρική παρέμβαση.

Τα συνηθέστερα αίτια της λιποθυμίας είναι:

Απλή λιποθυμία που μπορεί να οφείλεται σε περιβαλλοντολογικούς παράγοντες (πχ. ζεστό περιβάλλον), συναισθηματικοί παράγοντες (άγχος, φόβος), σωματικοί παράγοντες (ορθοστασία), κούραση, αφυδάτωση, εγκυμοσύνη, υπογλυκαιμία.

Πριν από ένα επεισόδιο λιποθυμίας ο ασθενής είναι δυνατόν να παρουσιάσει κάποια σημεία και συμπτώματα:

  1. Χλωμάδα
  2. Αδυναμία
  3. Ζαλάδα
  4. Αίσθημα μείωσης της ακοής
  5. Μείωση της όρασης
  6. Ναυτία
  7. Εφίδρωση
  8. Ταχυκαρδία ή αρρυθμία
  9. Απώλεια μνήμης κατά τη στιγμή που γίνεται η λιποθυμία (ιδιαίτερα στους ηλικιωμένους ασθενείς).

 

Εάν η λιποθυμία συμβεί ενώ ο ασθενής στέκεται τότε θα πέσει κάτω λόγω απώλειας ελέγχου του μυϊκού τόνου. Εάν ο ασθενής κάθεται, μπορεί να γείρει προς τα εμπρός, πίσω ή στο πλευρό.

Στους ηλικιωμένους μια λιποθυμία μπορεί να προκαλέσει κατάγματα λόγω της πτώσης ή ακόμα αιμορραγία στον εγκέφαλο λόγω κτυπήματος στο κεφάλι.

Κάποτε μετά που θα χάσει τις αισθήσεις του ο ασθενής, μπορεί να παρουσιάσει μερικές κινήσεις σαν τα τινάγματα τα οποία πιθανόν να εκληφθούν από αυτούς που είναι παρόντες, σαν σπασμοί.

Σε περίπτωση λιποθυμίας ξαπλώνουμε τον ασθενή σε ύπτια θέση και όχι σε καθιστή. Χαλαρώνουμε τα ρούχα γύρω από τον λαιμό και πιθανό να χρειαστεί και χορήγηση οξυγόνου. Όταν ο ασθενής είναι αναίσθητος, να μην επιχειρούμε να του δώσουμε κάτι (πχ νερό ή γλυκό) γιατί η πιθανότητα να του προκαλέσουμε εισρόφηση είναι μεγαλύτερη από την πιθανότητα να του προσφέρουμε κάτι ουσιαστικό.

Μπορούμε να αποφύγουμε την υποτροπή λιποθυμικών επεισοδίων με απλά καθημερινά προφυλακτικά μέσα όπως:

  1. Καλή ενυδάτωση (λήψη άφθονων υγρών)
  2. Κατανάλωση άλατος (αν δεν αντενδείκνυται από το ιστορικό του ασθενή)
  3. Αποφυγή παρατεταμένης ορθοστασίας
  4. Διακοπή καπνίσματος
  5. Καλή διατροφή

Οι καρδιακές παθήσεις, οι ανωμαλίες του καρδιακού ρυθμού, η επιληψία, οι ανωμαλίες με στένωση των αγγείων (καρωτίδες) που παρέχουν αίμα στον εγκέφαλο μπορεί να προκαλέσουν συγκοπή.

Για τους λόγους αυτούς είναι σημαντικό, η αναζήτηση της αιτίας που βρίσκεται πίσω από ένα λιποθυμικό επεισόδιο, να λαμβάνει αρχικά υπ’ όψη το λεπτομερές ιατρικό ιστορικό του ασθενούς.

Στη συνέχεια σε ορισμένες περιπτώσεις, είτε λόγω ιστορικού, είτε λόγω του ότι υπάρχουν επαναλαμβανόμενα επεισόδια λιποθυμίας, θα πρέπει να γίνεται μια διεξοδική διαγνωστική διερεύνηση.

Η ανεύρεση της αιτίας θα μπορέσει να κατευθύνει ανάλογα και τη θεραπευτική αντιμετώπιση.